بخواند . واگر كارى كه نماز را باطل مىكند بجا آورده ، يا بين نماز وشك أو زياد طول كشيده بنابر احتياط لازم بايد نماز را دوباره بخواند . ( مسأله 1236 ) : اگر در نماز احتياط ، بجاى يك ركعت دو ركعت بخواند ، نماز احتياط باطل مىشود ، وبايد دوباره أصل نماز را بخواند وهمچنين است - بنابر احتياط لازم - اگر در نماز احتياط ركنى را اضافه كند . ( مسأله 1237 ) : موقعى كه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از كارهاى آن شك كند ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بجا آورد ، واگر محلش گذشته ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه چنانچه به ركوع نرفته بايد بخواند ، واگر به ركوع رفته بايد به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1238 ) : اگر در شماره ركعتهاى نماز احتياط شك كند ، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، واگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد ، مثلا موقعى كه مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است ، اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده ، واگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است . ( مسأله 1239 ) : اگر در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهوا كم يا زياد شود ، سجده سهو ندارد . ( مسأله 1240 ) : اگر بعد از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزاء يا شرائط آن را بجا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1241 ) : اگر در نماز احتياط ، تشهد يا يك سجده را فراموش كند ودر جاى خود تداركش ممكن نباشد ، احتياط واجب آنست كه بعد از سلام